• Home
• De missie
• Blog's
• Foto en video
• In de media
• Veiling
• Externe links
• Gastenboek
• Contact
• Wij bedanken

• Walter
• John
• Marijn
• Marloes
• Heleen
• Carin

Denver, USA

In Salt Lake City hebben we vooral uitgerust, omdat Vancouver toch wel veel energie gekost heeft. Weinig slaap, allerlei dingen regelen, activiteiten en een biertje na afloop, het waren slopende dagen, maar echt een hele ervaring, de Olympische Spelen. John en ik werden allebei zelfs een beetje ziek in Salt Lake, verkouden en hoofd- en keelpijn. We hebben bij verschillende restaurants gegeten met Jon en Viv, Olympische vrienden van John. Ze hebben ons echt in de watten gelegd. We konden een paar dagen bij hun slapen, ofwel we hadden de hele basement tot onze beschikking. De eerste avond was er een feest in de lodge (zo heet het huis), allerlei familie en vrienden kwamen langs voor dinner en bleven nog gezellig een drankje doen. Het was een hele gezellige avond en veel nieuwe mensen leren kennen. Helaas ging het vliegen niet door, omdat het te slecht weer was. We zijn een middag in Down Town geweest, niet heel groot en heel rustig, maar wel leuk om gezien te hebben. Deze dag hebben we afgesloten met een middag shoppen. Ongelovelijk, (merk) shirts voor 6 dollar (4,44 euro) en schoenen voor 40 dollar (19,60 euro), een perfecte plek om wat kleren en schoenen te kopen! Ook zijn we naar de Oval van Salt Lake 2002 geweest, hier konden we gewoon op het ijs! Op de weg terug naar Vancouver gaan we hier schaatsen, lijkt me super gaaf om te schaatsen op Olympisch ijs.

Vrijdag ochtend vroeg zijn we naar Denver vertrokken. Chris, de vorige bewoner van de basement van de lodge, kwam heel vroeg naar het huis om ons uit te zwaaien. Jon zei: Hij moet jullie wel heel speciaal vinden, want hij komt nooit vroeg uit zijn bed. Chris heeft ook paar CDs meegegeven voor onze reis en een voedselpakket, echt super aardig. Het zou een lange reis worden, want er was die nacht zo'n 20 centimeter sneeuw gevallen! Wel bizar, van de een op de andere dag lag er een heel pak sneeuw. Uiteindelijk viel het wel mee, we hebben er ongeveer 9 uur over gedaan, van Salt Lake City naar Denver. We zitten in een hotel (Best Inn Denver, dit was lekker goedkoop en we hebben nog een redelijke kamer ook, 2 x tweepersoonsbed, keuken en badkamer, het is alleen een beetje oud :P), ongeveer 20 min van Downtown, waar het volleybal toernooi plaatsvindt. Het toernooi vindt plaats in het Convention Center, ongeveer de grootte van Ahoy Rotterdam. Er zijn ongeveer 86 velden en achterin, ergens in een hoek, daar vinden de wedstrijden van het zitvolleybal plaats. Het gaat om de PanAm Games, Amerika, Canada en Brazilie strijden voor plaatsing van het WK in Oklahoma in Juli 2010. Amerika is gastland, dus is al geplaatst, het gaat dus om Brazilie of Canada. In de hal vindt ook de Colorado Crossroads plaats, waar heel veel teams strijden in een toernooi. Het zijn vooral meisjes, omdat volleybal onder de meiden heel veel groter is dan bij de jongens. En de hal is dus gevuld met sportieve, slanke meiden van 16-18 jaar en een passie voor volleybal. Ik noemde het 'the best place on earth'. Ik heb nog nooit zoveel mooie dames bij elkaar gezien! Ik moest filmen bij zitvolleybal en foto's maken van het zitvolleybalspel, maar kon mijn ogen moeilijk afhouden van de velden om mij heel... :P
En het niveau is ook echt hoog, ze zijn nog jong, maar ze zijn echt goed!
Morgen staat er weer een hele dag in de sporthal op het programma. Ben ik toch nog een beetje met volleybal bezig tijdens mijn afwezigheid in Pijnacker.
Groeten!