• Home
• De missie
• Blog's
• Foto en video
• In de media
• Veiling
• Externe links
• Gastenboek
• Contact
• Wij bedanken

• Walter
• John
• Marijn
• Marloes
• Heleen
• Carin

Terug op Hollandse bodem!

Na een lange slopende reis kwamen we rond 6 uur vanochtend aan op schiphol. Een heel welkoms comité bestaande uit vrienden en familie stond ons in het Oranje op te wachten. Echt super fijn om iedereen weer lekker in de armen te vallen en heel lang te knuffelen! De vliegreis vanaf Seatlle begon helaas niet zo fijn. Eenmaal in lucht was er namelijk een passagier onwel geworden. Ik zag al een hoop mensen in het gangpad staan, maar wat er precies aan de hand was dat kon ik niet zien. Gelukkig was er aan boord een dokter die alles prima heeft behandeld en opgelost. Een noodlanding was in dit geval dus gelukkig niet nodig. Na 6 uur vliegen kwamen we aan in Washington DC. Snel nog even de laatste SUBWAY naar binnen werken, uiteraard nog even en Starbucks koffie halen en dan inchecken voor de vlucht richting Amsterdam. Het vliegtuig was lekker rustig, dus werden er gemiddeld 3 stoelen per persoon in beslag genomen. Heerlijk languit op de stoelen liggen, constant voorzien worden van eten en drinken, en gelijk genieten van een leuke film! Wat is vliegen toch vreselijk..! 7 uur later stonden we weer veilig op Hollandse bodem. Na iedereen in de armen gevallen te zijn, en even goed kijken naar de leuke en orginelen spandoeken er gemaakt zijn hebben we met zijn allen nog even een afscheid “Starbucks” gedaan. ( waar we lekker getrakteerd werden op een Zeeuwse bolus! Heerlijk weer die ‘tipical Dutch food’) Het doel van de rest van deze dag is om de Jetlag zo snel mogelijk kwijt te raken, foto’s te uploaden, familie en vrienden te spreken, te wassen, en natuurlijk vanavond lekker vroeg naar bed om de gemiste aantal uurtjes in te halen! Ik kan nu al niet wachten op het moment dat ik strakjes na het zien van mijn familie weer heerlijk mijn eigen bedje in kan duiken! Ik moet eerlijk bekennen dat ik het heerlijk vind om weer thuis te zijn…! Tenminste, dat gevoel had ik een paar uurtjes geleden. Dit gevoel is nu echter om geslagen naar het gemis van Vancouver! De reis zit er alweer op, de Olympische spelen zijn voorbij, Vancouver hebben we achter gelaten, en het normale leven is weer begonnen. Wat een raar gevoel zeg! Aan de andere kant kan ik terug kijken op een geweldig avontuur, en ben ik weer een unieke ervaring rijker! De Olympische spelen maar zeker ook de Paralympische spelen zijn echt fantastisch om mee te maken! Het aftellen naar Londen is begonnen! De activiteiten van de Stichting gaan in Nederland uiteraard weer gewoon verder en de contacten die we in Vancouver hebben opgedaan kunnen we nu gebruiken om bij de Stichting te betrekken. Wat heel leuk is om persoonlijk te ervaren, is dat de Stichting in 5 weken tijd echt een deel van mijn leven is geworden. De passie en het enthousiasme wat John constant overbrengt is bij ons nu ook een gevoel geworden. Ik heb nu al zin om weer vol verder te gaan voor de Stichting en daar ga ik morgen dan ook uiteraard gelijk mee beginnen! Via deze manier wil ik iedereen bedanken voor het Lezen van alle bloggen, en de leuke reacties die ik constant heb mogen ontvangen. Ook wil ik Walter, John, Heleen, Marijn en Marloes heel erg bedanken voor de mooie tijd die ik in Vancouver heb mogen beleven! Het was echt fantastisch! Mijn oogjes vallen bijna dicht, en ik begin de Starbucks koffie nu al te missen! Maar het is toch ook wel fijn om weer lekker thuis bij familie en vrienden terug te zijn! Bedankt!