Ik zoek niet, ik vind (Pablo Picasso)

Topsport is niet zaligmakend. Topsporters zijn misschien wel wereldvreemde excentriekelingen die alleen zichzelf centraal stellen. Topsporters staan vaak haaks op de werkelijkheid. Zeker als ik de voetbalsport in Nederland bekijkt slaan een aantal figuren nog al eens door. Dat is geen verwijt, maar een constatering.

De afgelopen weken heb ik wederom een aantal sportevenementen van dichtbij mee kunnen en mogen maken. Een internationaal zitvolleybal toernooi in Hamburg, een wereldkampioenschap tafeltennis in combinatie met een gehandicapt tafeltennistoernooi in Rotterdam, De Champion’s League finale voetbal in Londen, en een aantal wedstrijden in een aantal Afrikaanse landen. De verschillen in sportbeleving door het bekijken van de spelers was dan ook groot. Sommige teams waren er voor het plezier en maakte er het beste van, andere worden vorstelijk betaald en worden elke keer weer afgerekend op hun prestaties. De beleving tussen amateur en professional is dan ook goed waar te nemen. Geld dit eigenlijk ook binnen de gehandicapten sport. Moet een nationaal team zich alleen maar bezig houden met prestatie? Ik ben van mening van wel. Als gehandicapten sporters zich willen bewijzen met valide topsporters dan gaat dat volgens mij verder dan ook aanwezig zijn op het NOC*NSF sportgala in december. Prestaties en dan volgt de rest vanzelf.

Tijdens het Dutch open tafeltennis toernooi voor gehandicapten in Rotterdam, is Sport Compass benaderd vanuit Amerika of het mogelijk zou zijn om het USA team te kunnen begeleiden, omdat er organisatorisch wat klachten waren. Hierdoor was het voor mij mogelijk om als teammanager, privéchauffeur, ballenjongen, boodschappenjongen en regelneef van zeer dichtbij mee te maken hoe de 11 USA spelers zich bezig hielden met hun sport, tafeltennis. Een individuele sport waarbij de benadering tussen de spelers ook nogal verschilt. Het aanwezig mogen zijn in een grote sporthal tussen topsporters, coaches en zelfs paralympische kampioenen was dan ook op verschillende vlakken een zeer leerzame ervaring.

Na het toernooi kwamen er een aantal op- en aanmerkingen over de betrokkenheid van Sport Compass bij dit tafeltennis toernooi. Hoe was het mogelijk, waarom wisten we van niets en wie ging mij betalen waren eigenlijk wel de opvallendste. Ik kon de vragen simpel beantwoorden, maar de belangrijkste vraag zou eigenlijk moeten zijn waarom het nodig was dat Sport Compass benaderd werd. Sport Compass werd vanuit Amerika gevonden, en mede hierdoor werden er weer nieuwen, wereldwijde contacten in de tafeltennissport gerealiseerd. Een actieve houding levert dus altijd iets op!